Archiwa tagu: DDD

Prawa DDA

1. Mam prawo do wszystkich dobrych chwil, za którymi tęskniłem przez te wszystkie lata, a
których nigdy nie dostałem.
2. Mam prawo do radości w tym życiu – tu i teraz; nie tylko do chwilowego, euforycznego
uniesienia, ale do czegoś bardziej trwałego.
3. Mam prawo odprężać się i bawić – nie używając alkoholu, narkotyków i innych ‚stymulatorów’.
4. Mam prawo aktywnie dążyć do ludzi, miejsc i sytuacji, które pomagają mi osiągnąć dobre życie.
5. Mam prawo powiedzieć o tym, gdy czuję, że coś nie jest dla mnie bezpieczne lub gdy nie jestem
na coś gotowy.
6. Mam prawo nie brać udziału ani w aktywnym, ani w biernym zachowaniu rodziców,
rodzeństwa czy innych osób, robiących ze mnie ‚wariata’.
7. Mam prawo do podejmowania ryzyka w granicach rozsądku i do eksperymentowania z nowymi
sposobami zachowań.
8. Mam prawo zmieniać moje nastawienie, moją strategię i mój sposób myślenia.
9. Mam prawo do popełniania pomyłek i do niespełniania własnych oczekiwań.
10. Mam prawo opuścić towarzystwo osób, które świadomie lub przez nieuwagę tłamszą mnie,
wpędzają w poczucie winy czy upokarzają. Dotyczy to również mojego rodzica alkoholika,
rodzica niealkoholika i każdego członka rodziny.
11. Mam prawo położyć kres obcowaniu z ludźmi, którzy powodują, że czuję się poniżany lub
upokarzany.
12. Mam prawo czuć to, co czuję.
13. Mam prawo ufać swoim uczuciom, sądom, wrażeniom i intuicji.
14. Mam prawo, jako integralna osoba, rozwijać się duchowo, umysłowo, mentalnie i
emocjonalnie.
15. Mam prawo wyrażać wszystkie swoje uczucia w sposób niedestrukcyjny, w bezpiecznym
miejscu i czasie.
16. Mam prawo do takiego czasu, jaki jest mi potrzebny, abym, dzięki eksperymentom z tymi
nowymi ideami, mógł wprowadzić zmiany w swoim życiu.
17. Mam prawo do selekcjonowania tego, co otrzymałem od rodziców – do przyjęcia tych rzeczy,
które dają się zaakceptować i do odrzucenia wszystkiego, co dla mnie jest nie do
zaakceptowania.
18. Mam prawo do życia zdrowego pod względem psychicznym i duchowym, nawet jeśli będzie ono
częściowo lub w całości odbiegać od filozofii przekazanej mi przez rodziców.
19. Mam prawo do znalezienia mojego miejsca w świecie.
20.Mam prawo korzystać z powyższych praw – żyć w taki sposób, w jaki ja sam chcę i nie czekać aż
mój rodzic wydobrzeje, będzie szczęśliwy, zwróci się o pomoc lub przyzna, że sam ma problem.

Czym jest DDA/DDD?

Czym jest DDA/DDD?
Dobrze to opisuje Preambuła DDA/DDD

Dorosłe Dzieci Alkoholików/Dorosłe Dzieci Dysfunkcji są wspólnotą mężczyzn i kobiet, którzy wyrośli w otoczeniu, gdzie miały miejsce uzależnienia lub dysfunkcja. Nikt nie ma prawa, ani władzy mówienia drugiemu, co on powinien lub musi zrobić, ażeby znaleźć swoją własną drogę do wyzdrowienia. DDA nie jest połączone z żadną sektą, partią, wyznaniem, organizacją lub instytucją, nie angażuje się w żadne publiczne polemiki, nie zajmuje stanowiska w jakichkolwiek sporach. Używamy dwunastu kroków i dwunastu tradycji przyjętych z AA jako podstawy naszego programu odkrywania – zdrowienia oraz jako naszego przewodnika do przeżywania jednego dnia w danym czasie.

Dorastając Dorosłe Dzieci Alkoholików nauczyły się: nie mów, nie ufaj, nie czuj. Żyliśmy w domu, gdzie nikt nas nie słuchał; powiedziano nam, że nasze uczucia były złe. Zajmowaliśmy się innymi ludźmi i zaniedbywaliśmy siebie. Wielu z nas przyszło na pierwszy mityng nieszczęśliwymi i na pewnym poziomie nie rozładowanego gniewu. Czuliśmy, że straciliśmy lub zrezygnowaliśmy z tylu rzeczy w naszym życiu, że nie mamy już nic więcej do dania.

Potrzeba, abyśmy zrozumieli, co się stało z nami jako dziećmi. Potrzebujemy wiedzieć, że problem rzeczywiście był i jest, że nie jest to nasza imaginacja. Pierwszym ruchem w DDA jest zbadanie wcześniejszego życia. Następnie uczymy się, jakie alternatywy są dostępne. Dla większości z nas osobisty proces odkrywania – zdrowienia ukazuje się przez udział w różnych mityngach by znaleźć te, na których możemy rozpocząć naszą pracę. Kiedy znajdziemy mityngi, które nam odpowiadają, czynimy je częścią naszego rozkładu zajęć.

Uczymy się odczuwać. Odkrywamy siebie i swoją wartość, których wcześniej nigdy nie znaliśmy. Uczymy się, że nie musimy być doskonali i zauważamy jak dążenie do doskonałości prowadziło nas do obsesyjnego zachowania się, polegającego na zadowalaniu innych lub rzucaniu wyzwania. Uczymy się zmieniać nasze życie, opierając się na wyborze raczej, niż na samo unicestwiających nas reakcjach. Odkrywamy w nas dziecko. Przyznajemy, że to dziecko trzymało nas przy życiu, ale teraz potrzebuje naszej opieki. Odkrywamy magię zdziwionego dziecka, które żyje i zdrowieje. Uczęszczając na mityngi, pracując nad krokami, uczymy się jak stać pełnymi, zdrowymi ludźmi, jak na to zasługujemy. Możemy tylko dzielić się z tobą naszym doświadczeniem, siłą i nadzieją oraz zwrócić się do ciebie, abyś dzielił się swoją historią i dorastaniem z nami.

Dorosłe Dzieci Alkoholików (ang. ACA Adult Children of Alcoholics)
To wspólnota Dwunastu Kroków i Dwunastu Tradycji dla mężczyzn i kobiet, którzy dorastali w alkoholowych lub innych dysfunkcyjnych domach. Program DDA opiera się na założeniu, że rodzinna dysfunkcja jest chorobą, która wpłynęła na nas, gdy byliśmy dziećmi i nadal oddziałuje na nas jako dorosłych. Do naszej grupy przynależą również dorośli pochodzący z domów, w których alkohol czy narkotyki nie były obecne, jednak miały miejsce nadużycia, zaniedbanie lub niezdrowe zachowanie.

Członkostwo
Jedynym wymogiem dotyczącym członkostwa jest chęć powrotu do zdrowia ze skutków dorastania w alkoholowej lub innej rodzinie dysfunkcjonalnej.

Przynależność
DDA jest niezależnym programem Dwunastu Kroków i Dwunastu Tradycji. Nie należymy do żadnych innych organizacji Dwunastu Kroków. Niemniej jednak współpracujemy z innymi programami Dwunastu Kroków i Dwunastu Tradycji. Nie jesteśmy spokrewnieni z żadną sektą, grupą religijną, organizacją, instytucją, grupą polityczną, ani żadną inną grupą egzekwującą prawo.