Archiwum kategorii: Bez kategorii

Proof reading

W linku ponizej znajdziecie rozdziały Wielkiej Czerwonej Księgi (od 1-6). Umieścililiśmy je tam byście mogli się z nimi zapoznać i zgłosić ewentualne poprawki nim tekst trafi do publikacji.  Poprawek można dokonywać za pomocą zamieszczonego formularza lub zaznaczając tekst i dodając komentarz bezpośrednio w pliku. 

Niniejszy przekład z języka angielskiego jest udostępniany wyłącznie na potrzeby korekty, nie można go powielać, pobierać, rozpowszechniać ani w żaden inny sposób kopiować. 

Pogody Ducha

Komisja Tłumaczeń

12 Kroków powrotu do zdrowia dla Dorosłych Dzieci Alkoholików.

według Tonego A. współzałożyciela wspólnoty DDA.

  1. Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni wobec skutków życia z alkoholizmem i że przestaliśmy kierować własnym życiem.
  2. Uwierzyliśmy, że siła większa od nas samych może przynieść nam zrozumienie.
  3. Postanowiliśmy praktykować kochanie siebie oraz zaufać Sile Wyższej jakkolwiek ją
    rozumiemy.
  4. Dokonaliśmy obrachunku naszych rodziców bez obwiniania ich, ponieważ w gruncie rzeczy staliśmy się tacy jak oni.
  5. Wyznaliśmy naszej Sile Wyższej, sobie i drugiemu człowiekowi istotę porzucenia nas w dzieciństwie.
  6. Staliśmy się całkowicie gotowi do rozpoczęcia procesu uzdrowienia z pomocą naszej Siły Wyższej.
  7. Z pokorą zwróciliśmy się do naszej Siły Wyższej o pomoc w naszym procesie zdrowienia.
  8. Zapragnęliśmy, aby otworzyć się na przyjęcie bezwarunkowej miłości od naszej Siły Wyższej.
  9. Zapragnęliśmy akceptacji naszej własnej bezwarunkowej miłości do samego siebie poprzez zrozumienie, że nasza Siła Wyższa kocha nas bezwarunkowo.
  10. Prowadziliśmy obrachunek osobisty, a także kontynuowaliśmy kochanie i akceptowanie siebie.
  11. Poprzez modlitwę i medytację dążyliśmy do coraz doskonalszej więzi z naszą Siłą Wyższą, modląc się jedynie o poznanie jej woli wobec nas oraz o siłę do jej spełnienia.
  12. W rezultacie podjęcia tych kroków doświadczyliśmy przebudzenia duchowego;. kontynuujemy kochanie siebie oraz praktykowanie tych zasad we wszystkich naszych poczynaniach.

Powyższe kroki nie są krokami oficjalnie zatwierdzonymi przez służby Światowe.

Kroki te pochodzą z książki „ The Laundry List” napisanej w 1991 roku przez współzałożyciela wspólnoty DDA, Tonego A.

12 Tradycji DDA

  1. Nasze wspólne dobro powinno być najważniejsze; uzdrowienie każdego z nas zależy od
    jedności wspólnoty DDA.
  2. Jedynym autorytetem w naszej wspólnocie jest miłujący Bóg, wyrażający się w sumieniu
    naszej grupy. Nasi liderzy są jedynie zaufanymi sługami, oni nami nie rządzą.
  3. Jedynym warunkiem członkostwa w DDA jest pragnienie uzdrowienia ze skutków
    dorastania w rodzinie alkoholowej lub innej rodzinie dysfunkcyjnej.
  4. Każda grupa jest niezależna, z wyjątkiem spraw mających wpływ na inne grupy lub DDA
    jako całość. Współpracujemy ze wszystkimi innymi programami Dwunastu Kroków.
  5. Każda grupa ma jeden glówny cel – nieść posłanie dorosłemu dziecku, które jeszcze
    cierpi.
  6. Grupa DDA nigdy nie powinna popierać, finansować ani użyczać nazwy DDA żadnym
    pokrewnym strukturom, ani zewnętrznym przedsięwzięciom, ażeby problemy finansowe,
    majątkowe lub sprawy ambicjonalne nie odrywały nas od głównego celu.
  7. Każda grupa DDA powinna być samowystarczalna i nie powinna przyjmować dotacji z
    zewnątrz.
  8. Działalność we wspólnocie Dorosłych Dzieci Alkoholików nigdy nie powinna łączyć się z
    działalnością zawodową; jednak służby centralne mogą zatrudniać pracowników
    specjalnych.
  9. DDA nie powinno nigdy stać się formalną organizacją; możemy jednak tworzyć oficjalne
    rady i komisje bezpośrednio odpowiedzialne wobec tych, którym slużą.
  10. Wspólnota Dorosłych Dzieci Alkoholików nie zajmuje stanowiska w kwestiach
    zewnętrznych, ażeby imię DDA nigdy nie zostało uwikłane w publiczne kontrowersje.
  11. Nasze oddziaływanie na zewnątrz opiera się na przyciąganiu, a nie na reklamowaniu;
    zachowujemy osobistą anonimowość wobec prasy, radia, telewizji, filmu oraz mediów
    społecznościowych.
  12. Anonimowość stanowi podstawę duchową wszystkich naszych Tradycji, przypominając
    nam o pierwszeństwie zasad przed osobistymi ambicjami.

Prawa DDA

1. Mam prawo do wszystkich dobrych chwil, za którymi tęskniłem przez te wszystkie lata, a
których nigdy nie dostałem.
2. Mam prawo do radości w tym życiu – tu i teraz; nie tylko do chwilowego, euforycznego
uniesienia, ale do czegoś bardziej trwałego.
3. Mam prawo odprężać się i bawić – nie używając alkoholu, narkotyków i innych ‚stymulatorów’.
4. Mam prawo aktywnie dążyć do ludzi, miejsc i sytuacji, które pomagają mi osiągnąć dobre życie.
5. Mam prawo powiedzieć o tym, gdy czuję, że coś nie jest dla mnie bezpieczne lub gdy nie jestem
na coś gotowy.
6. Mam prawo nie brać udziału ani w aktywnym, ani w biernym zachowaniu rodziców,
rodzeństwa czy innych osób, robiących ze mnie ‚wariata’.
7. Mam prawo do podejmowania ryzyka w granicach rozsądku i do eksperymentowania z nowymi
sposobami zachowań.
8. Mam prawo zmieniać moje nastawienie, moją strategię i mój sposób myślenia.
9. Mam prawo do popełniania pomyłek i do niespełniania własnych oczekiwań.
10. Mam prawo opuścić towarzystwo osób, które świadomie lub przez nieuwagę tłamszą mnie,
wpędzają w poczucie winy czy upokarzają. Dotyczy to również mojego rodzica alkoholika,
rodzica niealkoholika i każdego członka rodziny.
11. Mam prawo położyć kres obcowaniu z ludźmi, którzy powodują, że czuję się poniżany lub
upokarzany.
12. Mam prawo czuć to, co czuję.
13. Mam prawo ufać swoim uczuciom, sądom, wrażeniom i intuicji.
14. Mam prawo, jako integralna osoba, rozwijać się duchowo, umysłowo, mentalnie i
emocjonalnie.
15. Mam prawo wyrażać wszystkie swoje uczucia w sposób niedestrukcyjny, w bezpiecznym
miejscu i czasie.
16. Mam prawo do takiego czasu, jaki jest mi potrzebny, abym, dzięki eksperymentom z tymi
nowymi ideami, mógł wprowadzić zmiany w swoim życiu.
17. Mam prawo do selekcjonowania tego, co otrzymałem od rodziców – do przyjęcia tych rzeczy,
które dają się zaakceptować i do odrzucenia wszystkiego, co dla mnie jest nie do
zaakceptowania.
18. Mam prawo do życia zdrowego pod względem psychicznym i duchowym, nawet jeśli będzie ono
częściowo lub w całości odbiegać od filozofii przekazanej mi przez rodziców.
19. Mam prawo do znalezienia mojego miejsca w świecie.
20.Mam prawo korzystać z powyższych praw – żyć w taki sposób, w jaki ja sam chcę i nie czekać aż
mój rodzic wydobrzeje, będzie szczęśliwy, zwróci się o pomoc lub przyzna, że sam ma problem.

Obietnice DDA

1. Odkryjemy naszą prawdziwą tożsamość, kochając i akceptując siebie.
2. Nasze poczucie własnej wartości wzrośnie, poprzez codzienną akceptację
siebie.
3. Pozbędziemy się obawy przed autorytetami oraz potrzeby zadowalania
innych.
4. Rozwinie się w nas zdolność do dzielenia intymności.
5. Mierząc się z problemami wynikającymi z porzucenia nas w dzieciństwie,
będziemy przyciągać to, co nas wzmacnia i staniemy się bardziej tolerancyjni
wobec słabości.
6. Będziemy się cieszyć poczuciem stabilizacji, spokoju i bezpieczeństwa
finansowego.
7. Nauczymy się bawić i czerpać radość z życia.
8. Będziemy kochać tych ludzi, którzy potrafią kochać i być odpowiedzialnymi za
siebie.
9. Będzie nam łatwiej ustanawiać zdrowe granice.
10. Pozbędziemy się obawy przed porażką czy sukcesem, intuicyjnie dokonując
zdrowszych wyborów.
11. Z pomocą naszej grupy wsparcia DDA, stopniowo uwolnimy się od naszych
dysfunkcyjnych zachowań.
12. Stopniowo, z pomocą naszej Siły Wyższej nauczymy się oczekiwać i
dostawać to, co najlepsze.

„Inna” lista cech DDA/DDD

Lustrzana lista przeciwieństw cech DDA/DDD

Lista Reakcji Upozorowanych (mechanizm obronny); „To mi się nigdy nie przydarzy”



1. Aby przykryć nasz lęk wobec ludzi, a także strach przed izolacją, sami niestety staliśmy się
silnymi autorytetami, osobami, które odstraszają innych i doprowadzają ich do wycofywania
się.

2. Aby uniknąć zaplątania i uwikłania się w relacjach z innymi ludźmi oraz utracenia własnej
tożsamości w tym procesie, staliśmy się bezwzględnie samowystarczalni. Gardzimy
aprobatą innych.

3. Naszą złością i groźbą poniżającej krytyki odstraszamy inne osoby.

4. Dominujemy nad innymi i porzucamy ich, zanim oni porzucą nas lub całkowicie unikamy
wszelkich relacji z osobami o osobowości zależnej. Aby uniknąć zranienia, izolujemy się i
odcinamy od innych, tym samym porzucając samych siebie.

5. Przeżywamy swoje życie z pozycji prześladowcy. W ważnych dla nas relacjach przyciągamy
osoby, które możemy manipulować i kontrolować.

6. Jesteśmy nieodpowiedzialni i egocentryczni. Nasze nadmuchane poczucie własnej wartości
i ważności uniemożliwia nam zobaczenie naszych braków i niedoskonałości.

7. Gdy inni próbują bronić swoich praw powodujemy, że czują się winni.

8. Hamujemy własny strach poprzez tłumienie uczuć i pozostawanie w emocjonalnym
„odrętwieniu”.

9. Nienawidzimy osób, które „grają” ofiary i błagają o ratunek.

10. Zaprzeczamy temu, że zostaliśmy zranieni i tłumimy nasze emocje poprzez dramatyczne
wyrażanie naszych „pseudo” (udawanych) uczuć.

11. Aby chronić siebie przed samokaraniem się za niepowodzenie w „uratowaniu” własnej
rodziny, projektujemy nienawiść do samych siebie na innych, karając ich zamiast siebie.

12. Aby poradzić sobie z ogromnym ciężarem uczucia straty, którego źródłem jest rodzinne
porzucenie szybko wycofujemy się z relacji, które zagrażają naszej „niezależności” (nie za
blisko).

13. Zaprzeczamy, że rodzinna dysfunkcja miała na nas wpływ bądź odrzucamy sam fakt
istnienia dysfunkcji w naszej rodzinie, lub to, że zinternalizowaliśmy jakąkolwiek
destrukcyjną postawę czy zachowanie pochodzące z naszej rodziny.

14. Swoim zachowaniem staramy się pokazać, że w żaden sposób nie jesteśmy podobni do
tych, którzy nas wychowali – ludzi o osobowości zależnej.


(Źródło: „The Complete Picture” – 22 Krajowa Konwencja DDA, Fullerton 2008)

Lista cech DDA/DDD

(14 cech Dorosłego dziecka)

Wygląda na to, że to są cechy, które nas łączą, ponieważ wychowaliśmy się w domu alkoholowym.

  1. Staliśmy się wyizolowani i pełni lęku wobec ludzi i tych, których uznajemy za autorytety.
  2. Staliśmy się osobami poszukującymi akceptacji, tracąc w tym procesie własną tożsamość.
  3. Jesteśmy przerażeni gniewem innych i jakąkolwiek osobistą krytyką.
  4. Staliśmy się alkoholikami lub poślubiliśmy alkoholika, albo mamy oba te problemy równocześnie; lub też znaleźliśmy kogoś o osobowości kompulsywnej, jak np. pracoholik, w celu zaspokojenia naszej niezdrowej potrzeby bycia porzucanym.
  5. Przeżywamy swoje życie z pozycji ofiary; ta słabość przyciąga nas do osób, z którymi tworzymy relacje przyjacielskie i miłosne.
  6. Mamy nadmiernie rozwinięte poczucie odpowiedzialności, dlatego łatwiej jest nam troszczyć się o innych, niż o siebie; to pozwala nam nie przyglądać się zbyt dokładnie własnym brakom.
  7. Czujemy się winni, gdy stając we własnej obronie nie ustępujemy innym.
  8. Staliśmy się uzależnieni od zdenerwowania (podekscytowania).
  9. Mylimy miłość z litością, mając tendencję do „kochania” tych, których jest nam żal i których możemy „ratować”.
  10. Zamroziliśmy nasze uczucia z traumatycznego dzieciństwa oraz straciliśmy zdolność ich przeżywania i wyrażania, ponieważ jest to bardzo bolesne (zaprzeczanie).
  11. Osądzamy siebie surowo i mamy bardzo niskie poczucie własnej wartości.
  12. Mamy cechy osobowości zależnej. Przerażeni opuszczeniem, zrobimy wszystko, aby utrzymać związek i nie doświadczyć bolesnych uczuć związanych z porzuceniem, których doświadczyliśmy wychowując się z chorymi ludźmi, zawsze niedostępnymi dla nas emocjonalnie.
  13. Alkoholizm jest chorobą rodziny, staliśmy się para-alkoholikami (współuzależnionymi), przejmując cechy tej choroby, nawet jeśli sami nie używaliśmy alkoholu.
  14. Para-alkoholicy (współuzależnieni) reagują zamiast działać.